Oti Ehis

Έχει πέσει εδώ ακρίδα, κατατρώει τη σοδειά
Θα τη βγάλεις μ' ό,τι έχεις: με αέρα και φωτιά
Θα τη βγάλεις μ' ό,τι είχες τον χειμώνα τυλιχτεί
Σα σιτέψουν οι συνθήκες ξεμυτίζεις στην αυλή

Στο κρεβάτι που κοιμάσαι έχει αγάλματα και φως
κι αν αλλάζεις τα σεντόνια σε βραβεύει ένας φρουρός
Στο δικό του μετερίζι τραγουδάνε εν χορώ
απ' τη μέρα που κατέβαινε η Ενάτη στο χωριό

Ποιος στο σπίτι διαφεντεύει Νουμεράκια στη σειρά
Θα τη βγάλεις μ' όσα ξέρει απ' την κούνια η καθεμία:
Ό,τι μένει να σωρώνει για να βάλει τη φωτιά
με τα δόντια να μπαλώνει τα σπασμένα μας φτερά