Nazanin

نازنینم نازنینم حالا محتاج به اینم
لحظه ای بی تو نباشم نذار اشکاتو ببینم
نازنینم نازنینم من که آواره ترینم
بی تو یک خشکه بیابون علف هرز زمینم
منو تو مزرعهء عشق مثل یک مترسک پیر
نکنه تنهام بذاری خسته تو غروب دلگیر
همهء داشتنی هامو تو قمار دل گذاشتم
جانب تو رو آوردم شایدم این بوده تقدیر
نازنینم نازنینم حالا محتاج به اینم
لحظه ای بی تو نباشم نذار اشکاتو ببینم
تو نجابت سلامت منو از خود بیخودم کرد
اگه رفتی خوب بدون که بعد تو میمیرم از درد
من تحمل شکست عشق با تو رو ندارم
اگه رفتی تو چشمام واسه صد سال گریه دارم