ดอกไม้กับแจกัน
Mai Charoenpura
4:15เมื่อไม่มีเขาฉันเหงาสุดพรรณา แต่มีเขามาอุราฉันยิ่งเศร้าใหญ่ เพราะรู้ดีว่าเขามาแล้วเขาต้องไป มาพอฉันชื่นใจ แล้วก็ไปให้ใจสะท้อน ฉันมาทีหลังเคี้ยวซากบ่ซังร่ำไป ไม่มีหวานให้อิ่มใจเหมือนคนมาก่อน เขามากลางวันพบกันเดี๋ยวเดียวก็จร เอาคำหวานมาป้อน แต่กลางคืนเขานอนบ้านใน ฉันช้ำแต่ต้องจำใจฝืน อยากไปหลงชื่นของรักคนอื่นทำไม สมน้ำหน้าและก็สาแก่ใจ กินน้ำใต้ศอกเขาไป จะโทษใครเรามันใจอ่อน ค่ำคืนหลับนอนสะท้อนจิตจนสะเทือน ไม่มีเขาเยือนเยี่ยมกรายชิดใกล้อิงอ่อน ห้องนอนบ้านในเขาซิสนใจอ้อนวอน บนเตียงฉันที่นอน เจอะแต่หมอนข้างกายใบเดียว (ดนตรี) ค่ำคืนหลับนอนสะท้อนจิตจนสะเทือน ไม่มีเขาเยือนเยี่ยมกรายชิดใกล้อิงอ่อน ห้องนอนบ้านในเขาซิสนใจอ้อนวอน บนเตียงฉันที่นอน เจอะแต่หมอนข้างกายใบเดียว (ดนตรี)