Ouverture

Dit is het sprookje van Sneeuwwitje
Heel, heel lang geleden
Leefden er in een heel ver land een koning en een koningin
Op een mooie winterdag, ging hun grootste wens in vervulling
Ze kregen een wolk van een dochter
Het was een wondermooie baby
Met lippen rood als rozen, haren zwart als ebbenhout
En een huidje wit als het sneeuwtapijt dat het hele koninkrijk bedekte
Daarom noemde ze haar Sneeuwwitje

Maar toen werd de koningin ziek, en ze stierf
De koning trouwde met een andere vrouw
Maar niet veel later, werd ook de koning ziek, en ook hij stierf

Sneeuwwitje bleef alleen achter met haar stiefmoeder
Een slechte vrouw, die haar land en haar onderdanen verwaarloosde
En maar één doel had: eeuwig mooi zijn
Elke dag ging ze wel 10 keer voor haar toverspiegel staan
En sprak de magische woorden

"Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is de mooiste van het land?"
"Zo mooi als u is er niemand, u bent de mooiste van het land"