ความเฉยชาคือการบอกลาโดยไม่ต้องออกเสียง

นาย้ายายา
นาย้ายายา

นาย้ายายา
นาย้ายายา ฮ้า

ฉันไม่ได้ยินอะไร
เธอไม่เคยจะพูดอะไร
ได้ยินเพียงแค่ใจของคนกำลังหมดรักกัน
ถึงเธอไม่บอกอะไร
ก็คงมีค่าเท่าเท่ากัน
เมื่อเธอเขียนคำคำนั้นในแววตา

ก็ไม่ได้รู้ซึ้งแค่รู้สึก
ใจเธอไม่เหลืออยู่
เธอคงไม่รู้การไม่ได้รัก
ต้องบอกวิธีใด
ให้ฉันบอกให้ไหมฉันรู้ดี

ความเฉยชาคือการบอกลาโดยไม่ต้องออกเสียงใด
สิ่งที่เธอทำลงไป
มันช่างเลือดเย็น
เธอไม่ต้องเอ่ยคำใด
เพราะหัวใจพูดแทนอย่างชัดเจน

ไปจากฉัน
ทนอยู่ไปเพื่ออะไร
ถึงฉันจะเป็นจะตาย
ก็ไม่อยากเป็นคนถูกทิ้ง
ด้วยสายตา

ทิ้งฉันให้อยู่ลำพัง
อยู่กับความอ้างว้างเดียวดาย
ในบางครั้งก็ยังสงสัยเธอมีใครซ่อนอยู่
ทิ้งฉันเธอก็ไม่ทิ้ง
จะดูแลฉันก็ไม่ดู
เธออย่าคิดว่าไม่รู้คนด้วยกัน

ก็ไม่ได้รู้ซึ้งแค่รู้สึก
ใจเธอไม่เหลืออยู่
เธอคงไม่รู้การไม่ได้รัก
ต้องบอกวิธีใด
ให้ฉันบอกให้ไหมฉันรู้ดี

ความเฉยชาคือการบอกลาโดยไม่ต้องออกเสียงใด
สิ่งที่เธอทำลงไป
มันช่างเลือดเย็น
เธอไม่ต้องเอ่ยคำใด
เพราะหัวใจพูดแทนอย่างชัดเจน

ไปจากฉัน
ทนอยู่ไปเพื่ออะไร
ถึงฉันจะเป็นจะตาย
ก็ไม่อยากเป็นคนถูกทิ้งด้วยสายตา

น้าฮ้า น้านา
ความเฉยชาคือการบอกลาโดยไม่ต้องออกเสียงใด
สิ่งที่เธอทำลงไป
ทำไมช่างดูเลือดเย็น
เธอไม่ต้องเอ่ยคำใด
เพราะหัวใจพูดแทนอย่างชัดเจน

ไปจากฉัน
ทนอยู่ไปเพื่ออะไร
ถึงฉันจะเป็นหรือตาย
ก็ไม่อยากเป็นคนถูกทิ้งด้วยสายตา

ได้ยินกันบ้างไหม
เสียงใจที่ฉันมี
หัวใจฉันตอนนี้กำลังร้องไห้